yemişim işini

Sıkıldım ne bileyim çalışamadım. Aslında herşey güzeldi. İşte bir olay geldi başıma hiç beklemediğim biri hiç beklemediğim birşey yaptı. Kendimi kandırdım. Olmadı çalışamadım boğuluyordum iş yerinde gerçi dışarıdada farkım yok ama. En azından acımı hafifleten araçlar kullanıyorum. Belkide kendimden başka kimseye zarar vermiyorum ama. Neden düşüneyim ki bunu. Yazmasınıda beceremiyorum artık. Kaşınıyorum kaşınıyorum ha bide vucudum kabarmış dışarıda çıkamıyorum pek. Bi telefon almak için çıktım öncekini çarptımda Etkinlik olsun diye dünden önce bodruma gittim oradan balıkesire geçtim. Evde duramıyorum aslında ama param kalmadı bir yaz ne yapcam bilmiyorum. Kimseye güvenmemeyi öğrendim. Hayatı takmamayı öğrendim. Kötü olmanın daha güzel olduğunu bide. Güzel şiirlerde yazmıyorum yine eskisi gibi işte. Tam kendimi toparladım diyordum. Mutluyum diyordum ama kandırıldığımı aslında herşeyin boktan olduğunu fark ettim. Kısacası yine eski benim. Belkide bu halimle sevdiklerimi üzüyorum ama ne yapayım kusura bakmasınlar yapamıyorum. Hep içime atmakla olmuyor. Hep hatayı kendimde aramaklada olmuyor. Neyse siktir ettim tüm hayallerimi tüm planlarımı. Hayatımın dönüm noktası olacakmış hasssiktir. ne varki hayatımda ne güzel alay ediyorum işte yaşamla. Kendi yöntemlerimle yalanda olsa anlıkda olsa mutlu oluyorum işte. Böyle giderse okuluda siktir edicem anlaşılan :)  Beni düzeltmeye çalışan herkeside siktir ediyorum yanımdan bırakında rahat rahat gebereyim.

~ yazan: ariis Temmuz 17, 2007.